Po‑MOC, po kompetencje
Co zostaje po projekcie Erasmus+ w poradni?
Co tak naprawdę zostaje po projekcie Erasmus+ w poradni psychologiczno‑pedagogicznej? Projekt Po‑MOC nie był zbiorem wyjazdów, lecz próbą połączenia rozwoju kadry z realnym wsparciem dorosłych – przede wszystkim rodziców. Najważniejsze dla nas okazuje się to, jak zdobyte doświadczenia przekładają się na codzienną pracę zespołu – w pracy z dorosłymi, komunikacji oraz organizacji działań.
Realizacja projektu Po‑MOC w sektorze edukacji dorosłych wynikała z konkretnych potrzeb: pracy z dorosłymi, wzmacniania kompetencji komunikacyjnych i językowych kadry, rozwijania kompetencji cyfrowych oraz szukania praktycznych odniesień w europejskich rozwiązaniach.
Projekt nie opierał się na jednym działaniu, lecz na kilku równoległych ścieżkach – mobilnościach kadry, obserwacji pracy w zagranicznej szkole oraz działaniach skierowanych bezpośrednio do rodziców, w tym wyjeździe grupy 8 mam.
Różne doświadczenia, wspólny kierunek
W projekcie uczestniczyli zarówno specjaliści poradni, jak i dorośli odbiorcy jej oferty. Kadra brała udział w kursach językowych we włoskim Soverato oraz w szkoleniach metodycznych w Maladze, na Teneryfie i w portugalskim Setúbalu.
Szkolenia dotyczyły rozwijania kompetencji komunikacyjnych i współpracy pracy z uważnością oraz przeciwdziałania wypaleniu rodzicielskiemu i zawodowemu. Równolegle rozwijano praktyczną znajomość języka angielskiego w sytuacjach zawodowych i pracy zespołowej.
Uzupełnieniem była obserwacja pracy w szwedzkiej szkole. Jej wartość polegała przede wszystkim na możliwości odniesienia obserwowanych rozwiązań do własnej praktyki – szczególnie w obszarze edukacji włączającej, współpracy z rodzicami oraz wykorzystania technologii.
Rodzice jako uczestnicy edukacji dorosłych
Ważnym elementem projektu była mobilność edukacyjna dorosłych uczących się. W wyjeździe do Pragi uczestniczyło osiem mam korzystających z oferty poradni, pod opieką trzech specjalistek.
Program obejmował warsztaty z zakresu komunikacji, autoprezentacji, radzenia sobie ze stresem i wypaleniem rodzicielskim, zajęcia z samoobrony oraz pracę z wykorzystaniem narzędzi wizualnych. Kluczowe było stworzenie przestrzeni, w której uczestniczki mogły skupić się na sobie – poza codziennymi rolami i obowiązkami.
Ta część projektu wyraźnie pokazała, że rozwój dorosłych, w tym rodziców, przekłada się bezpośrednio na funkcjonowanie całej rodziny i sposób korzystania ze wsparcia poradni.
To, co zostaje w praktyce
Efekty projektu są widoczne przede wszystkim w codziennej pracy zespołu.
Zwiększyła się swoboda komunikowania w języku angielskim, co umożliwiło realną współpracę międzynarodową, w tym przyjęcie grupy specjalistów z Litwy i prowadzenie spotkań w tym języku. Proponujemy także rodzicom konsultacje z języku angielskim, jeśli tylko jest taka potrzeba, jesteśmy gotowi!
Zespół pracuje też bardziej samodzielnie w obszarze cyfrowym: przygotowuje materiały informacyjne i warsztatowe, co przekłada się na większe zainteresowanie i możliwość promocji naszych działań.
Rozwinięta została również oferta dla rodziców. W roku szkolnym 2025/2026 przeprowadziliśmy cykl warsztatów „Rodzic na piątkę”. Z naszej oferty skorzystało podczas spotkań stacjonarnych ponad 80 rodziców. Odbyły się także 2 webinary, transmitowane za pośrednictwem naszego profilu PPP5 Po-MOC Erasmus+ (wciąż zapraszamy do odwiedzenia go!). Stworzyliśmy także ulotkę dla rodziców: Wypalenie rodzicielskie. Sięgnij Po-MOC! (do wzięcia w Poradni lub do pobrania na naszej stronie internetowej).
Śmiało promujemy udział w działaniach programu Erasmus+ wśród instytucji edukacyjnych, w szczególności poradni psychologiczno-pedagogicznych. Zorganizowaliśmy kilka spotkań (także on-line), podczas których opowiadaliśmy o projekcie i naszych doświadczeniach z jego realizacji.
Kompetencje i dobrostan
W projekcie wyraźniej zaznaczył się związek między rozwojem kompetencji a dobrostanem kadry. Szkolenia dotyczące stresu i wypalenia oraz doświadczenia zdobyte podczas mobilności sprzyjały refleksji nad sposobem organizacji pracy. Przełożyło się to na większą uważność wobec obciążeń zawodowych, lepsze korzystanie z własnych zasobów i bardziej świadome planowanie działań.
Mimo formalnego zakończenia projektu doświadczenie Erasmusa zostaje z nami.
Dziś widać je w pracy z dorosłymi, w większej swobodzie komunikacyjnej zespołu i w sposobie korzystania z narzędzi oraz rozwiązań, które wcześniej nie były tak oczywiste.
W pracy poradni pozostało to, co najistotniejsze: doświadczenie współpracy, wiedza oraz poczucie sprawczości — gotowość do kierowania Po‑MOCy tam, gdzie jest najbardziej potrzebna.
Po‑MOC: Building competences
What remains after an Erasmus+ project in a psychological and pedagogical counselling centre?
The Po‑MOC project was not a collection of trips, but an attempt to combine staff development with real support for adults – primarily parents. What matters most is how the experiences gained translate into the team’s everyday work – in working with adults, communication, and the organisation of activities.
The implementation of the Po‑MOC project in the field of adult education responded to specific needs: working with adults, strengthening staff communication and language competences, developing digital skills and finding practical inspiration in European solutions.
The project was based on several parallel strands – staff mobilities, job shadowing in a foreign educational institution, and activities addressed directly to parents, including a mobility involving a group of eight mothers.
Different experiences, one direction
Both counselling centre specialists and adult participants took part in the project. Staff attended language courses in Soverato (Italy) and methodological training in Malaga, Tenerife and Setúbal (Portugal).
The training covered communication and collaboration skills, mindfulness and preventing both parental and professional burnout. At the same time, practical use of English in professional situations and teamwork was developed.
Job shadowing in a Swedish school provided an important point of reference, particularly in the areas of inclusive education, cooperation with parents and the use of technology.
Parents as adult learners
A key element was the mobility of adult learners. Eight mothers, supported by three specialists, took part in a study visit to Prague.
The programme included workshops on communication, public presentation, stress and parental burnout, self-defence training, and working with personal goals using visual tools. It created space for participants to focus on themselves beyond their everyday roles.
This experience clearly showed that strengthening adults – including parents – has a direct impact on family functioning and on how support services are used.
What remains in practice
The effects of the project are visible primarily in everyday work.
There is greater confidence in using English, which enables real international cooperation – including hosting specialists from Lithuania and conducting meetings in English. The centre also offers consultations in English when needed.
The team has become more independent in digital work, preparing its own materials and improving communication and outreach.
The offer for parents has also been expanded. In the 2025/2026 school year, over 80 parents participated in the “Parent on Five” workshop series. Two webinars were organised, and an information leaflet on parental burnout was developed.
The team also promotes Erasmus+ among other educational institutions, especially counselling centres.
Competences and wellbeing
The project highlighted the strong link between professional competences and staff wellbeing. Training on stress and burnout, along with international experiences, encouraged reflection on workload and work organisation.
As a result, there is now greater awareness of professional demands and more conscious planning of activities.
Even after the formal end of the project, the Erasmus experience remains.
It is visible in everyday work with adults, in improved communication within the team, and in the way tools and solutions are used.
What remains most important is the experience of cooperation, knowledge, and a sense of agency – the ability to direct Po‑MOC support where it is truly needed.
Karolina Sindrewicz – Koordynator Projektu 024-1-PL01-KA122-ADU-000228027
